Emin Tarverdiyev: Bəzən illər deyil, görüşlər zamanın ölçüsünə çevrilir

Düz 28 ildən sonra bu ayın 26-da ilk dəfə bir araya gəldik. Hər kəsin həyatında ayrı-ayrı yollar açılmış, illər hər birimizə öz izini qoymuşdu. Amma o gün sanki zaman geri çəkildi. Gülüşlər, xatirələr, zarafatlar və bir-birini tamamlayan söhbətlər göstərdi ki, həqiqi bağlar illərlə yox olmur, sadəcə ilk fürsəti gözləyir.

Cəmi beş gün sonra – bu gün ikinci görüş baş tutdu. Bu dəfə hər şey planlaşdırıldığı kimi alınmadı. Mən və bir neçə nəfər müxtəlif səbəblərdən həmin məclisə qatıla bilmədik. Amma məsafə ünsiyyəti dayandıra bilmədi. Telefonun o biri başından gələn səs, eşitdiyimiz gülüşlər və xoş arzular bizi də o süfrənin ətrafında hiss etdirdi. Bəzən fiziki olaraq eyni məkanda olmaq yox, eyni duyğunu paylaşmaq daha qiymətlidir.

Bu dəfəki görüşün əsas səbəbkarı isə Vüsalə oldu. Oğlunun ömrünün ən gözəl gününə sayılı günlər qalmış toy alış-verişi üçün Bakıya gələn "qaynana" sinif yoldaşımız uşaqlıq illərinin canlı şahidlərini bir masa ətrafına toplaya bildi. Bu gəliş təkcə toy hazırlığı deyil, həm də köhnə dostları bir daha bir araya gətirmək üçün gözəl bəhanəyə çevrildi. Hər görüşün arxasında bir səbəb olur, amma onun yaratdığı sevinc və doğmalıq həmin səbəbdən qat-qat böyükdür.

İllər bizə bir həqiqəti öyrədib: insanın qazandığı ən böyük sərvət xatırlayan, darıxan və bir zənglə belə yaxınlığını hiss etdirən insanlardır. Çünki zaman keçir, ünvanlar dəyişir, həyat yeni yollar açır. Ancaq səmimiyyət qorunursa, 28 illik həsrət də beş günün içində ikinci görüşə çevrilə bilir.

Ümid edirəm ki, bu görüşlər təsadüfi deyil, yeni bir ənənənin başlanğıcı olacaq. Çünki dostluğun ən gözəl tərəfi keçmişi xatırlamaq yox, gələcək görüşlər üçün səbəblər yaratmaqdır.

31 İyul 2026, 22:40 - 368